...

Wyjdź z mojej głowy, zabierz ze sobą cały bałagan, który narobiłeś. Nieświadomie. 

Dlaczego nie mogę być szczęśliwa, tak naprawdę szczęśliwa, nic nie udając,  nie wyrażając przesadnego entuzjazmu po to, by zamaskować swój wewnętrzny smutek...?

Tęsknię, choć w rzeczywistości nie mam za kim. Bo kim ja jestem dla Ciebie? Nawet nie zaistniałam w Twoim życiu, lecz Ty mój świat wywróciłeś do góry nogami.

Może powinniśmy odpowiedzieć sobie sami, kiedy zaczęliśmy się dotykać spojrzeniami.

To wszystko dobiega końca. Ciężko mi...

Chorość, ach, chorość.
Zawsze o mnie pamiętasz, zawsze do mnie powracasz...

dzień ósmy, dziewiąty też.

słowa napływają potokiem, gwałtownie, natrętnie, wzbierają, ranią ja odpowiadam tylko szeptem.
to za dużo, ponad moje siły, lepiej już idź, nie kończ, zostaw resztę oskarżeń za kurtyną ust.
Przeproszę. Pierwsza. Jak zwykle. Nie powinnam.

Dzień siódmy.


Dziś nie będzie moich bredni, sama wstydzę się swoich (dzisiejszych) złowieszczo - czarnych myśli.

***

-... i znowu zgubiłem ogon, i dom mi się rozwala ! - dokończył Kłapouchy z ponurą satysfakcją.
Kubiś z Prosiaczkiem spojrzeli po sobie.
- To może poszlibyśmy na wycieczkę ? - zaproponował Miś.
- Czemu nie ? - rzekł Osioł z rezygnacją. - W końcu wszędzie mogę być nieszczęśliwy...

***

 
Czasami się uśmiecham -

dzień szósty.

Rozczarowanie ma gorzki smak...